Akşamlar ve Sen
Küçük düşler kurduğumuz bir deryaydı.
İçine ütopyalarımızı sığdırırken altında kaldığımız,
kaldıramadığımız
Her şeyi düşündük yaşarken
Ve yaşamaya çalışırken düşlerimizi
altında kaldı minik bedenlerimiz,
Umutlarımız,arzularımız,duygularımız
Yenildik anlayacağın,
Payımıza kalan ağlamaklı yüzler ve yaşlı gözlerdi.
Ve birde bitmek bilmeyen akşamlar
Ah o akşamlar,
Sabah olmak bilmeyen ,
Şehrin ışıklarını uyutmaya çalıştığımız,
Göz kapaklarımızın inadına açık kaldığı ,
Tınılı,sigaralı ,kaçak çaylı akşamlar
En çok akşamlar kahrederdi,
En çok hüzünlü akşamlar
Ne çok severdim kahrolurken akşamları,
Ne çok düşünürdüm seni,
Alıp götürürdü bunca yükün içinden
Bir tek seni anımsardı usum
Bir tek sen olurdun ve birde ben
yapayalnız